In Appingedam, aan de Westersingel, staat een monumentale Groninger boerderij die van binnen geen boerderij meer is: De Muzeheerd, het onderkomen van Museum Møhlmann. Wie er binnenloopt, ziet muren vol realistische en figuratieve kunst — werk waarin gekeken is, echt gekeken. Binnenkort hangt daar ook werk van mij. De precieze periode volgt nog; zodra die bekend is, staat hij op de expositiepagina.

Het museum is mij dierbaar. Een van mijn tekeningen maakt deel uit van de collectie, en over mijn werk schreven ze ooit woorden die ik niet meer ben vergeten: “Er is leegte, maar geen kaalheid. Er is een voelbare stilte.” Mooier kan ik het zelf niet zeggen — stilte is precies wat ik zoek, of het nu een slenk op het wad is, een sneeuwveld bij Beswerd of een bol knoflook op tafel.

En nu dus kiezen: welk werk gaat mee? Dat is lastiger dan het klinkt. Een expositie is geen opsomming maar een verhaal — de werken moeten elkaar iets te zeggen hebben. Ik loop door het atelier in Oldehove, zet doeken naast elkaar, haal er een weg, zet hem terug. Het wad hoort erbij, zoveel is zeker. Misschien een sneeuwlandschap. En stiekem hoop ik dat er ook plek is voor iets kleins — een stilleven of een miniatuur, want juist in het kleine zit vaak de meeste stilte.

Zodra de datums bekend zijn, leest u het hier. En wie niet wil wachten: het atelier aan het Kerkpad is altijd op afspraak te bezoeken — stuur gerust een bericht.

— Dick Oostra, Oldehove