Van olieverf naar acryl
Sinds 1985 werkt hij met acrylverf, zonder spijt.
Over droogtijd, laag over laag werken, en een keuze die vanzelfsprekend voelde.
Ik ben begonnen met potlood en pentekeningen, en pas later ben ik gaan schilderen: eerst met aquarelverf, daarna met olieverf. Rond 1985 ben ik overgestapt op acrylverf. De reden was heel praktisch: acrylverf droogt snel, en dan kon ik alweer over de vorige laag heen werken. Zo bouw ik mijn werkstukken het liefst op, laag over laag.
Het grootste verschil tussen de twee is de droogtijd. Olieverf werkt op terpentinebasis, acrylverf op waterbasis, en dat merk je in alles wat je doet. Bij olieverf kon ik lang in een natte laag doorwerken, en dat mis ik weleens: die tijd om meteen te veranderen zonder dat de verf al vastzit. Maar voor mijn manier van werken, met meerdere doeken tegelijk onderhanden, past een snel drogende verf beter.
Rond 2010 heb ik nog een korte periode met olieverf op waterbasis gewerkt. Er zijn een paar werkstukken uit die tijd, niet veel: mijn olieverfperiode was simpelweg te kort om er veel aan over te houden. Ik werk zowel op linnen als op paneel, maar paneel heeft mijn voorkeur.
Vanaf het moment dat ik met acrylverf begon voelde het voor mij als de juiste keuze. Die verf past bij mij. Spijt van de overstap heb ik nooit gehad.
Naast penseel en verf gebruik ik regelmatig een paletmes, potlood en tekenpen. En zou ik een beginnende schilder aanraden om met acryl te starten? Ja, waarom niet: het is een volwaardige verf, naast of in plaats van olieverf. Tegen mijn jongere zelf zou ik zeggen dat hij op de juiste momenten de juiste keuze heeft gemaakt.
Dick Oostra, Oldehove